Skip navigation

Category Archives: back to moon

43414_bs_10.jpg

Καθίσαμε αναπαυτικά κι οι δυο στον καναπέ και κοιτούσαμε απέναντι.
το τασάκι είχε γεμίσει σβησμένα τσιγάρα κι οι στάχτες είχαν σκορπίσει πάνω στο τραπέζι.
εγώ είχα χαθεί σε μια βόλτα που νιώθω πως θέλω να κάνω καιρό και πλησιάζει η ώρα. Δεν ήμουν μόνη.

Είχα πάρει λέει το επόμενο καράβι κι απολάμβανα τον κρύο αέρα που φυσσούσε στο πρόσωπο, τυλίγοντας καλύτερα το κασκόλ στο λαιμό κάθε φορά που εκείνος δυνάμωνε. ήθελα να έρθω λίγο κοντά, ήθελα να έρθω πολύ κοντά. να κόψω ρήματα και προθέσεις μόνο μια λέξη να με συνόδευε. μια καθαρή ατόφια λέξη.
το μόνο που είχα μαζί ήταν ένα εισιτήριο. δεν θα γύριζα αυτή τη φορά.
ο παγωμένος αέρας που φυσσούσε με εμπόδιζε ν’ανάψω τσιγάρο. έξω΄στο κατάστρωμα δεν υπήρχε κανείς.
εγώ και μια ένοχη βροχή σ’ενα παραδομένο ουρανό. Μόνοι μα τόσο δυνατοί. το βράδυ ήταν δικό μας. από τις σπάνιες φορές που δεν είχα ενοχή για κάτι. σα να ζούσα μια ζωή κάποιου άλλου, άγνωστου ανθρώπου και η όποια απόφαση που θα έπρεπε να παρθεί δεν θα με επηρέαζε καθόλου. σα να μου ήταν όλα ήδη γνωστά, μια σιγουριά ακλόνητη.
έκλεισα τα μάτια και προσπάθησα να σε φτάσω. το καράβι θ’αργούσε πολύ κι η επιθυμία κόντευε να με πνίξει. Κατεβαίνει κι ο τελευταίος.
άνοιξα την καγκελόπορτα σιγά μην ακουστεί το τρίξιμο. το θυμόμουν καλά, έπρεπε να την ανοίξω μέχρι τα μισά. έκανα το πρώτο βήμα στην αυλή. κοίταξα γύρω μου. ακόμα φυσσούσε πολύ. ο κήπος έμοιαζε παρατημενος. πιο παρατημένος απ’οτιδήποτε είχα φέρει μαζί μου. τ’αγριόχορτα είχαν μεγαλώσει και το χρώμα στης πέτρας δεν ήταν πια έντονο. τίποτα δεν έμοιαζε με το σπίτι που γνώρισα πριν χρόνια. προχώρησα πιο μέσα με βήματα διστακτικά. φως δεν ερχόταν από πουθενά και το επόμενο σπίτι ήταν περίπου ένα δεκάλεπτο αν θυμόμουν καλά.
πέρασα το παλιό φούρνο στ’αριστερά μου κι όσο προχωρούσα τόσο σκοτείνιαζε γύρω μου. νομίζω πως είχα αρχίσει να φοβάμαι αλλά ήμουν πολύ κοντά και ήξερα τι έπρεπε να κάνω. δεν ήταν τύχη, δεν ήταν λάθος, δεν ήταν σωστό, δεν είχε όνομα, ήμουν εγώ και ήμουν εκεί γιατί δεν υπήρχε μέρος άλλο που ήθελα να μαι περισσότερο. ήταν απόφαση;

θυμήθηκα τις εξετάσεις στην τσάντα κι άρχισε η καρδιά να χτυπάει πιο γρήγορα. πιο έντονα. δεν σταματούσε.
προχωρούσα κι αγρίευε. τα δάχτυλα δεν τα ένοιωθα απο το κρύο. στηρίχθηκα στον τοίχο να δω απ’το παράθυρο μέσα στο σπίτι. σκοτάδι. όλα τα φώτα κλειστά. σίγουρα μέσα δεν ήταν κανείς. κοίταξα μια στιγμή γύρω μου.
έπειτα στρίμωξα την τσάντα δίπλα στο φούρνο, παραμέρισα κάτι χορτάρια κι έκατσα πάνω της.
θα περίμενα ώσπου να έρθει, κάποια στιγμή θα γυρνούσε.


Advertisements