Skip navigation

Θα ‘ναι σκοτάδι και θα διασχίζω το σαλόνι με γυμνά πόδια στο παγωμένο μάρμαρο ανάμεσα σε σκορπισμένα φύλλα σου. Πάνω στα άπειρα τετράδιά σου. Θα χω λυτά τα μαλλιά μου και θα μυρίζει φωτιά. Ανήσυχη φωτιά παντού. Τα τελευταία ξύλα στο τζάκι θα σιγοκαίνε. Κάπου εδώ θα σε ξεχνώ μες τα φώτα της Αθήνας που σιγοκαίει κι αυτή μαζί μας. Θα σε ξεχάσω και σήμερα κι ύστερα θα σε αδειάσω ποτήρι κόκκινο κρασί, με μιαν αμφιβολία πως ίσως ποτέ δεν με κατάλαβες, ολόιδια με την δική σου, ποτέ σίγουρος πως ήμουν εγώ.
Αυτή.

Advertisements

One Trackback/Pingback

  1. By Αυτή « Γυμνά Πόδια on 18 Αυγ. 2012 at 7:42 μμ

    […] Αυτή Share this:TwitterFacebookLike this:LikeBe the first to like […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: