Skip navigation

Monthly Archives: Οκτώβριος 2009

Η αλήθεια είναι ότι καμιά φορά της λείπει ο μελαγχολικός εαυτός της.

Επίσης η αλήθεια είναι τόσο κοντά, όσο ήταν πάντα. Στα μάτια της.

Τώρα χρειάζεται άλλο ένα ποτήρι όσο τίποτα.

Αυτή η νύχτα δεν θα περάσει έτσι εύκολα.

Γύρισα στο σπίτι και στο τραπέζι τα κεριά αναμμένα δυο μέρες τώρα.

Κομμάτια εφημερίδων σκορπισμένα, εικόνες, ειρωνικής ομορφιά διάχυτη λεκιάζει τις κουρτίνες, το τζάκι, το πάτωμα.

Χειμωνιάζει και στην καρδιά λες μα δε λες να περάσεις

Κίτρινα τριαντάφυλλα φυλάς για το καλύτερο βράδυ του κόσμου, κόσμε μου

Δεκάδες χώρες έτρεχα ξωπίσω για να σε βρω στη γη μου

Σώματα δεμένα το ένα με τ’άλλο, ιδρωμένα σε μια μάχη δίχως ξηρά και τέλος

Θάλασσα μπροστά και πίσω μου ολόκληρη να βυθιστώ προσεύχεται.