Παράκαμψη πλοήγησης

Πήρα μαζί μου τη θαλασσιά βάρκα για τα κρύα, το παλιό βιβλίο που μου είχες χαρίσει, τη βροχή που γευτήκαμε εκείνη τη νύχτα στο δάσος, μια ανάσα από μέντα, εκείνο το σημάδι στο γόνατο, κάποια χριστουγεννιάτικα πρωινά και μερικές κοινόχρηστες λέξεις μας.

Εδώ είναι όλα σκόρπια και τόσο αφημένα.

Πάω, σαν από πάντα ήξερα προς τα πού.

επιστρέφοντας κάποτε στο δέρμα της..
Advertisements

6 Comments

  1. πειράζει να γράψω μόνο ευχαριστώ γι’αυτό το νωχελικά ανθρώπινο και σχεδόν οικείο κείμενο;

  2. Today i have no fuckin words…

    Θα σου πω όμως κάποτε. Τώρα όχι, τώρα αλλάζω. Όταν θυμηθώ θα σου πω.
    Και ποτέ δεν θα επι(σ)τρέψω.

  3. καλημέρες και στις δυο.
    ελένη καλώς ήρθες κι ευχαριστώ, μπορείς ν’αφήνεις ό,τι θες χωρίς να ρωτάς.
    να ΄σαι καλά για τη βόλτα.

    χρυρόψαρο
    «Today i have no fuckin words…»
    «..all the words become my hands?»
    maybe..
    πάντως θα περιμένω
    καλημέρες και πάλι

  4. Και σαν έτοιμη από καιρό?

  5. 😉
    καλημέρα chris.

  6. γεμισα τις τσεπες
    με ξεροκλαδα
    με αμμο
    με λιγη δυση με λιγη ανατολη
    εσενα δε σε βρηκα πουθενα
    περπατησα κ δεν σε βρηκα
    βρηκα βροχη
    βρηκα εικονες
    βρηκα μαραμενα »σ’αγαπω»
    εσενα δεν σε βρηκα πουθενα
    δεν σταματησα
    πουθενα
    εσενα ομως δεν σε βρηκα

    xxx


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: