Skip navigation

Monthly Archives: Απρίλιος 2008

Νωπά.
Και τα τραύματα. Δεν σε φτάνω. Πια.

Πλήρης ημερών.

Ξεχασμένες πατρίδες και μορφές απαστράπτουσες.
Δεν υπάρχεις.
Διαχέομαι.
Ορός, ενδοφλέβιο σκάψιμο.

Εδράζομαι.

Ξεχνώ.

Υφέρπουσες νότες προβλέπουν παλίρροια.
Η λεύκα έξω απ’το πράθυρο, ξέρει τα πάντα για μένα.

Να μου θυμίσεις. Να ξεβγάλω τις ανήθικες θύμισες.

Περιέχομαι.

Ξε-γελάω. Φοβάμαι και τρέχω.

Σ’ένα κοστούμι κουμπώνω τους φόβους μου μέχρι πάνω.
Να μην ανασάνει κανείς.

Σε λίγο, δεν θα μου θυμίζω τίποτα.

Σκύψε. Φύγαμε.

Θα σε βρω, στους δυνατούς φόβους μου πάλι.

Ισοπεδωμένες μπαλάντες στα άψυχα σύνορα μιας αλλοτινής εποχής που μυρίζει χρυσάνθεμο.

Μου ‘χεις λείψει.

Κι εγώ.