Πήρα μαζί μου τη θαλασσιά βάρκα για τα κρύα, το παλιό βιβλίο που μου είχες χαρίσει, τη βροχή που γευτήκαμε εκείνη τη νύχτα στο δάσος, μια ανάσα από μέντα, εκείνο το σημάδι στο γόνατο, κάποια χριστουγεννιάτικα πρωινά και μερικές κοινόχρηστες λέξεις μας.
Εδώ είναι όλα σκόρπια και τόσο αφημένα.
Πάω, σαν από πάντα ήξερα προς τα πού.
